Home > ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ > Ο θάνατος στα χρόνια του Facebook -Τι σημαίνει να χάνεις έναν δικτυακό φίλο

Ο θάνατος στα χρόνια του Facebook -Τι σημαίνει να χάνεις έναν δικτυακό φίλο

///
Comments are Off

Ενα κείμενο, δύο, τρία, πολλά κείμενα. Δεκάδες, εκατοντάδες, αποχαιρέτισαν τον νεκρό του διαδικτύου. Λόγια, φωτογραφίες, ατάκες. Like, πολλά like, από τους φίλους του, τους διαδικτυακούς του φίλους. Ηταν πολλοί όσοι τον ήξεραν, από το διαδίκτυο. Ηταν εξαιρετικά ενεργός και δημοφιλής στα social media.

Η είδηση του θανάτου του, η είδηση του θανάτου ενός νέου ανθρώπου από καρκίνο, δεν μπορεί παρά να είναι κάτι εξαιρετικά βαρύ και δυσάρεστο. Αλλά, αλήθεια, αναρωτιέμαι, τι σημαίνει ο θάνατος ενός διαδικτυακού φίλου; Ενός φίλου στο FB; Ποιος πραγματικά θλίβεται, λίγα λεπτά αφού ανεβάσει το δικό του συλλυπητήριο μήνυμα; Πόσο κρατάει ο πόνος του; Και τι πόνος είναι αυτός;

Με την απώλεια να αλλάζει τις συνήθειές τους, να βαραίνει την καθημερινότητά τους, να αναποδογυρίζει τις ζωές τους

Μήπως έχουμε χάσει το νόημα; Μήπως έχουμε χαθεί μέσα σ΄αυτόν τον απρόσωπο κόσμο που είναι γεμάτος φωτογραφίες και στιγμιότυπα αλλά άδειος από επαφή, κενός από αληθινά συναισθήματα;

Ωρες ώρες τρομάζω: Δείτε τις παρέες στις ταβέρνες και τα καφέ. Ο καθένας τους είναι πάνω από το κινητό του, χαμένος μέσα στο facebook και αντί να επικοινωνεί με τους γύρω του, επικοινωνεί με τους άγνωστους, με ανθρώπους που μπορεί να μην γίνονταν ποτέ φίλοι του αν τους συναντούσε.

Καλή και ενδιαφέρουσα η ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων μέσα από τις αναρτήσεις. Χρήσιμη η επαφή με άλλες νοοτροπίες, άλλες κοσμοθεωρίες και φιλοσοφίες. Η ζωή είναι όμως (και) αλλού.

Αλλά η πραγματικότητα είναι εδώ, στην αληθινή ζωή, στην ανθρώπινη επαφή, στη ζωντανή επικοινωνία. Στη ζωή και στον θάνατο… Μόλις περάσουν αυτά τα λίγα λεπτά δημόσιου -μέσω facebook, πόνου, ο νεκρός έχει ξεχαστεί. 

Στο σπίτι του όμως, οι δικοί του άνθρωποι, η οικογένεια, οι συγγενείς, οι φίλοι του συνεχίζουν να πονούν. Με την απώλεια να αλλάζει τις συνήθειές τους, να βαραίνει την καθημερινότητά τους, να αναποδογυρίζει τις ζωές τους. Και πενθούν επί μακρώ. Μέχρι ο χρόνος να κάνει τη δουλειά του, να επουλώσει τις πληγές, μέχρι να μάθουν να ζουν με την απώλεια. Την αληθινή -όχι αυτή του facebook…

 

 

 

 

via