Home > ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ > Η πρώτη ελληνική web gallerie είναι γεγονός !

Η πρώτη ελληνική web gallerie είναι γεγονός !

///
Comments are Off

Η ψηφιακή έκδοση της πρώτης διαδικτυακής gallerie στην Ελλάδα δεν αποτελεί απλά άλλη μια καινοτομία και πρωτοτυπία αλλά ενισχύει κυρίως τον κοινωνικό χαρακτήρα της τέχνης. Σε μια εποχή που στην Ελλάδα οι τέχνες έχουν αποκτήσει δευτερεύουσα σημασία λόγω των δυσμενών οικονομικών συνθηκών ο Κώστας Αντωνιάδης βρήκε τον τρόπο να βάλει μια έκθεση ζωγραφικής μέσα στα σπίτια μας με έναν άρτιο αισθητικά και τεχνολογικά τρόπο.

Ο Κώστας Αντωνιάδης είναι καθηγητής φωτογραφίας του Τ.Ε.Ι Αθηνών ,ιδρυτικό μέλος του φωτογραφικού κύκλου Αθηνών ενώ έχει θητεία ως διευθυντής του μουσείου φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.Έχει εκδώσει φωτογραφικά λευκώματα ενώ έχει αναλάβει την επιμέλεια αρκετών εκθέσεων .

Το όνομα αυτής , Αριάδνη. Η gallerie πήρε το όνομα της απ τον χαοτικό τρόπο που χειρίζονται οι άνθρωποι το internet σύμφωνα με το δημιουργό της. Στον λαβύρινθο αυτό  λοιπόν ,οι φωτογραφίες μπαίνουν σε κάδρα έτσι ώστε να αντιληφθεί ο επισκέπτης ότι αποτελούν αντικείμενο τέχνης .Η Αριάδνη δεν έχει σκοπό να αντικαταστήσει μια αληθινή gallerie αλλά συστήνει στο κοινό το έργο φωτογράφων χρησιμοποιώντας το πιο σύγχρονο και εύκολο μέσο ,το διαδίκτυο .Οι φωτογραφίες δεν πωλούνται άμεσα μέσω του site αλλά δίνεται η ευκαιρία στους χρήστες να επικοινωνήσουν με τους φωτογράφους για το σκοπό αυτό. Ο ιδρυτής όπως αναφέρει ,έχει σκοπό να συνεργαστεί μελλοντικά με μουσεία καθώς και με Έλληνες και ξένους επιμελητές.

Ας δούμε λοιπόν τι δήλωσε στον συνάδελφο Δημήτρη Μαστρογιαννίτη :

Στην έκθεση ,Είσαι ο καθρέπτης μου, έξι γυναίκες φωτογράφοι δείχνουν τη δουλειά τους: Olya Ivanova, Rania Matar, Rachelle Mozman, Margo Ovcharenko, Nadia Sablin, Anna Skladmann. Παιδιά, νεαρές γυναίκες και έφηβοι, ποζάρουν στο φωτογραφικό φακό, κοιτάζουν τη φωτογράφο που στέκεται μπροστά τους και διαμέσου αυτών, εμάς. Θα περίμενε κανείς η εξοικείωσή τους με τη φωτογραφία να έχει εξαφανίσει κάθε ίχνος “πόζας” την κρίσιμη στιγμή της φωτογράφησης. Αυτό όμως δεν φαίνεται να συμβαίνει. Στα χέρια αυτών των δημιουργών η μαγική δύναμη του καθρέπτη εμφανίζεται και πάλι ακμαία. Πώς φαίνομαι; Πως μοιάζω; Είμαι έτσι όπως θα ήθελα να είμαι; Θα με δουν οι άλλοι έτσι όπως βλέπω εγώ τον εαυτό μου; Αμέτρητες ερωτήσεις, που κουβαλάμε μέσα μας από την πρώτη συνάντηση με την εικόνα του εαυτού μας, την πρώτη φορά που είδαμε το είδωλό μας μέσα σε ένα καθρέπτη. Είμαστε εμείς σε μια συγκεχυμένη, ανολοκλήρωτη εικόνα που από τότε ζητάμε να συνθέσουμε μέσα από τα είδωλα που μας επιστρέφουν οι καθρέπτες, οι φωτογραφίες μας, κάθε βλέμμα που στρέφεται πάνω μας, κάθε πρόσωπο ή αντικείμενο που επιθυμούμε ή φοβόμαστε».