Home > top-news > Η Παναγία μας: η Μάνα που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο, το πολύτιμο στήριγμα των Ελλήνων

Η Παναγία μας: η Μάνα που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο, το πολύτιμο στήριγμα των Ελλήνων

Σήμερα 15 Αυγούστου γιορτάζει η Παναγία μας, η Μάνα που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο και μεσιτεύει στον Υιό της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Έτσι, περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο, ο λαός μας τιμά και σέβεται την Παναγία, την οποία επικαλείται σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής του.

Πολυάριθμες εκκλησίες της βρίσκονται σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο. Από την Κρήτη μέχρι τη Θράκη, από την Ήπειρο μέχρι την Πελοπόννησο, από τα Δωδεκάνησα μέχρι τα Επτάνησα, όλη η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες θα συγχρονιστούμε και φέτος σε μια υπέροχη λατρευτική γιορτή, με επίκεντρο το μοναδικό πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας.

Εκκλησίες και Μοναστήρια, ξωκλήσια στα βουνά και στους κάμπους, θα λαμπροστολιστούν και φέτος και θα γεμίσουν από τους ύμνους και την παράκληση των απλών και ταπεινών, των μεγάλων και των μικρών, όλων ημών των παιδιών της μεγάλης και μοναδικής Μητέρας, της Παναγίας μας.

Οι Έλληνες από τα βάθη των αιώνων είμαστε και νιώθουμε κοντά στην Παναγία μας. Πρώτα το δικό της όνομα φέρνουμε στα χείλη σε κάθε κίνδυνο, σε κάθε δυσκολία. Κι αυτό διότι η Παναγία είναι ζυμωμένη με τα πάθη και τους καημούς των Ελλήνων.

Στη διάρκεια της πολύχρονης ιστορίας μας την κάναμε κομμάτι της ζωής μας, μέτοχο στις χαρές και στις λύπες μας. Την ονομάσαμε Μάνα, στα πόδια της οποίας καταθέτουμε τις θλίψεις και τους πόνους μας, ακουμπάμε τα προβλήματά μας. Την κάναμε Μεσίτρια και της εμπιστευόμαστε τα αιτήματα και τα θελήματά μας, γνωρίζοντας πως έχει το δικό της μοναδικό τρόπο να προσεγγίζει και να εξευμενίζει τον Υιό της. Τη συνδέσαμε με τις τοπικές παραδόσεις μας, της δώσαμε τόσα ονόματα, για να θυμίζουν τα θαύματα και τις ζωντανές εμφανίσεις της.

Την ονομάσαμε Πλατυτέρα, Αειπάρθενο, Γλυκοφιλούσα, Οδηγήτρια, Φαρμακολύτρια, Γοργοεπήκοο, Θαλασσινή, Παναγία των Βλαχερνών, Παναγιά της Τήνου, Παναγία Σουμελά, Μεγαλόχαρη, Παναγία των Ξένων και Χοζοβιώτισσα, Οδηγήτρια κι Εκατονταπυλιανή, Βρεφοκρατούσα και Γαλακτοτροφούσα, κάνοντάς την αφέντρα και κυρά στις πόλεις, στα χωριά και στα νησιά μας.

Την ξεχωρίσαμε διότι ως Έθνος και ως λαός έχουμε πονέσει πολύ κι Εκείνη γνωρίζει καλά από πόνο, από δάκρυα, από θρήνο. Γνωρίζει, γι’ αυτό και μπορεί να καταλάβει, να παρηγορήσει, να ενισχύσει. Στάθηκε κοντά μας Σύμμαχος και Στήριγμα στους μεγάλους εθνικούς αγώνες. Υπέρμαχος Στρατηγός στις δίκαιες προσπάθειες των προγόνων μας για τη διαφύλαξη της ελευθερίας και της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Έγινε αντιληπτή από τους μαχητές στα πεδία των μαχών, έσωσε πόλεις και χωριά από καταστροφές, έκανε τις αγωνίες μας αγωνίες της, τα βάσανά μας δικά της βάσανα, έγινε αρωγός και στήριγμα στις στιγμές του κλονισμού και των μεγάλων αποτυχιών, δίνοντας ελπίδα και κουράγιο, βάζοντας τις βάσεις για νέο ξεκίνημα. Γι’ αυτό, την αγαπήσαμε, την κάναμε δική μας.

Την ξεχωρίσαμε διότι αναγνωρίσαμε στο πρόσωπό της εκείνη που με το παράδειγμα και τη ζωή της μας δίδαξε τόσο πολλά, χωρίς να χρειαστεί να πει και πολλά. Μας έμαθε πόσο σημαντική είναι η υπακοή στο θέλημα του Θεού, έστω κι αν αυτό φαντάζει πολλές φορές βαρύ και δυσανάλογο των δυνάμεων και των ικανοτήτων μας. Μας έμαθε την αξία που έχει η ταπείνωση, που μπορεί να καταστεί ανά πάσα στιγμή το κλειδί της προσωπικής μας καταξίωσης κι επιτυχίας.

Μας πληροφόρησε την αξία της υπομονής στις δυσκολίες και στις αναποδιές της ζωής και μας χάρισε το όραμα της ελπίδας για ένα μέλλον αισιόδοξο και φωτεινό, άσχετα αν το παρόν είναι ζοφώδες και αινιγματικό. Μας παρουσίασε το πρότυπο της αγάπης, υπομένοντας με καρτερικότητα και πίστη κάτω από το διαχρονικό σύμβολό της, που είναι ο Σταυρός του Υιού της.

Μας δίδαξε την αξία της συγγνώμης, καθώς ποτέ δε μας καταλογίζει τις εκτροπές και τα λοξοδρομήματά μας, αλλά αποδέχεται με στοργή την επιστροφή μας.

Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμη η Παναγία έγινε και θα παραμείνει πολύτιμο κομμάτι της ζωής των Ελλήνων, που σε πείσμα των καιρών και του παραλόγου της εποχής αναγνωρίζουμε στο πρόσωπό της την αληθινή μας προστασία, σκέπη, καταφυγή και παρηγοριά.

Η Πλατυτέρα των Ουρανών, αυτή που δεν τη χωράνε οι ουρανοί και που δέχτηκε να γίνει γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης, Εκείνη που μέσα της ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος υψώθηκε σε Θεό, Εκείνη γιορτάζει την ερχόμενη Δευτέρα και την έχουμε όλοι ανάγκη. Όλοι θα τρέξουμε και φέτος στους ναούς της, αναζητώντας την αγκάλη της και Εκείνη σίγουρα θα μας δεχτεί για άλλη μια φορά ευλαβικά, και υπομονετικά θ’ ακούσει τα βάσανά μας.

Κάθε τόπος και μία Παναγία, κάθε χωριό και μια εκκλησιά. Τόσες λέξεις, τόσα επίθετα, τόσοι ύμνοι. Όμως, στον πόνο και στον φόβο αλλά και στη χαρά φτάνει μόνο το αυθόρμητο: «Παναγία μου!»

Χρόνια πολλά και καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους! tameteora.gr