Home > Face to Face > Επιδιώκοντας συνεχώς επικοινωνία κουράζουμε και κουραζόμαστε!

Επιδιώκοντας συνεχώς επικοινωνία κουράζουμε και κουραζόμαστε!

///
Comments are Off

Όλες μας λαμβάνουμε υπόψιν μας τον παράγοντα χρόνο. Από μήνυμα σε μήνυμα δε γίνεται να μεσολαβεί μήνας ολόκληρος κι εμείς να θεωρούμε ότι όλο αυτό το διάστημα ψηνόταν. Μάλλον εμείς αλλάξαμε δέρμα. Μέχρι τη μία εβδομάδα άντε καταλαβαίνουμε πως ήθελε ο άνθρωπος το χρόνο του, δεκτό γιατί είμαστε, κατά βάθος, λογικά πλάσματα. Εξάλλου δεν περιμέναμε πώς και πώς να του μιλήσουμε και δε μας έτσουξε η απουσία του.

Όταν έρχεται η σειρά μας να επικοινωνήσουμε μαζί του, καμία μας δεν αρχίζει τις υπερβολές και τα γλυκόλογα. Δεν κάνουμε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών και πετάμε αυτά τα «σε σκεφτόμουν» και τ΄ άλλα τα «μου έλειψες». Πήραμε την πρωτοβουλία να επικοινωνήσουμε μαζί του γιατί αυτό είναι το λογικό κι επόμενο κι ως εκεί. Τώρα περιμένουμε ξανά κίνησή του.

Και μιας και το είπα στην αρχή, τι γίνεται όταν εμείς είμαστε αυτές που κυρίως επιδιώκουν την επικοινωνία με το άλλο πρόσωπο; Κουραζόμαστε και κουράζουμε. Δε φέρεται έτσι μια flinger. Διαλέγουμε όποιον θέλουμε απ’ τη λίστα μας και διαγράφουμε χωρίς δυσκολία όποιον δε μας κάνει. Δώστε μου μισό λεπτό, τη λίστα μου πού την άφησα; Τη βρήκα, συνεχίζουμε. Δείξαμε αδυναμία και σπάσαμε το Χρυσό Κανόνα; Η μύτη ανεβαίνει δυο επίπεδα ακόμα πιο πάνω τώρα προκειμένου να τον παίξουμε σωστά. Ένα λαθάκι κάναμε, χαλάλι. Δε θα επαναληφθεί, όμως.

Αποτέλεσμα εικόνας για Επιδιώκοντας συνεχώς επικοινωνία κουράζουμε και κουραζόμαστε

Πάμε στις συνομιλίες: Σύντομες και περιεκτικές, χωρίς πολλά-πολλά. Αυτό είναι το μοτίβο που ακολουθούμε, σωστά; Ούτε υπεραναλύουμε ούτε δίνουμε αναφορά. Δε φτάνουμε όμως και στο άλλο άκρο. Δεν είμαστε ξινές, ψηλομύτες. Απλώς του λέμε όσα πρέπει να μάθει και τίποτα παραπάνω. Αν είμαστε με κόσμο, θα τον καλέσουμε εμείς αργότερα. Έχουμε συζήτηση τώρα και δε γίνεται να τα αφήνουμε όλα στη μέση για πάρτη του. Θέλετε να το δούμε και με μερικά παραδείγματα, έτσι για το λόγου το αληθές;

Λοιπόν, μας παίρνει τηλέφωνο κι είμαστε στη δουλειά. Καμιά μας δεν το σηκώνει, δε θα μας απολύσουν κιόλας. Τον καλούμε αργότερα, μόλις σχολάσουμε. Άντε, οι πολύ ερωτευμένες τον παίρνουμε στο διάλειμμα. Ποιος τη χάρη σας. Είμαστε μια χαρά, η μέρα μας κυλάει ήρεμα και θα μιλήσουμε ξανά το βραδάκι. Αυτό είναι όλο.

Παραδειγματάκι δεύτερο. Πού είμαστε; Για καφέ; Ποτό; Δεκτό κι αυτό. Με φίλες, με συναδέλφους δεν έχει και μεγάλη διαφορά. Ζητάμε συγγνώμη και πάμε λίγο πιο πέρα και το σηκώνουμε. Είμαστε έξω, δεν μπορούμε να του μιλήσουμε τώρα, θα τον πάρουμε αργότερα. Σε ποιο μαγαζί βρισκόμαστε, πώς λένε τις φίλες μας, τι πίνουμε και πώς θα γυρίσουμε τα κρατάμε για τον εαυτό μας. Κι αν τύχει και ρωτήσει πριν προλάβουμε να κλείσουμε το τηλέφωνο, τότε είναι που μας φωνάζει η παρέα και πρέπει να γυρίσουμε στο τραπέζι μας.

via