Home > Face to Face > Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις…

Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις…

///
Comments are Off

Σε κοιτώ και ξέρω πως δε θα μπορούσες ν’ αντέξεις την αλήθεια μου. Όχι, γιατί είσαι από εκείνους που δεν είναι άξιοι να νιώσουν, ίσα-ίσα είμαι βέβαιη πως είσαι από εκείνους που νιώθουν βαθιά και αποκλειστικά, και με όλο τους το είναι, απλώς να, είναι που δεν είναι αμοιβαία τα αισθήματα, μωρό μου. Δε με βλέπεις όπως εγώ, δε με νιώθεις όπως εγώ, δε με ονειρεύεσαι όπως εγώ.

Οι σχέσεις ήταν πάντα νταλκάς στο κεφάλι. Δεν υπήρξε ποτέ και σε καμιά σχέση, οποιουδήποτε είδους συγχρονισμός. Ίσως τελικά αυτή να είναι η μαγεία ή η βλακεία. Μ’ εμάς όλα ξεκίνησαν το ίδιο. Σε είδα και σε θέλησα αμέσως. Το ίδιο κι εσύ. Τα ενδιαφέροντά μας κινήθηκαν ταυτόχρονα και προς την ίδια κατεύθυνση, την ένωση, πρώτα των μυαλών μας κι έπειτα των κορμιών μας. Μέρα με τη μέρα άνθιζε η συνύπαρξή μας. Κάνουμε καλή παρέα εξάλλου.

Βασικά κάνουμε παρέα, εκτός από σεξ. Μπορούμε και να μιλήσουμε, και να καλαμπουρίσουμε, να πειραχτούμε και να συζητήσουμε, ν’ ακούσουμε μουσική, να δούμε ταινία, να φάμε ένα φαγητό, να πούμε τα νέα μας και πώς πέρασε η μέρα μας. Σπουδαίο πράγμα να μας ενώνει και κάτι ακόμη πέρα απ’ το κρεβάτι.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις

Σύνηθες φαινόμενο η μονοτονία. Ή που θα πηδιόμαστε ή που θα κάνουμε απλά παρέα. Ή που θα έχουμε σχέση ή που θα είμαστε φίλοι. Λες και το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο ή πριν απ’ το άλλο, ή παράλληλα, ή και πριν απ’ αυτό. Τι κι αν η ερωτική μας επιθυμία, η καύλα μας δηλαδή είναι αυτή που μας έφερε κοντά; Ήταν το κίνητρο, η αφορμή.

Μα αυτό που έχουμε είναι και κάτι ακόμη, κάτι περισσότερο, κάτι παραπάνω από ένα κρεβάτι μόνο. Γουστάρεις την παρέα μου, όσο κι εγώ τη δική σου. Μεγαλείο να μπορούν δυο άνθρωποι που κάνουν ένα τόσο καλό κρεβάτι να πουν και δυο κουβέντες εκτός αυτού και να τις γουστάρουν το ίδιο.

Πώς λέγεται αυτό που έχουμε; Τι ακριβώς είναι αυτό που κάνουμε; Θα σε γελάσω. Το μόνο που με σιγουριά μπορώ να πω είναι πως το ότι σε συναναστρέφομαι είναι ό,τι πιο σπουδαίο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις

Βέβαια, μπορεί να είμαι κι εγώ χαλαρή κι ωραία μαζί σου, όμορφη κι ανεξάρτητη, κι αμίλητη και άφαντη αν χρειαστεί, μα ξέρεις τι παίζει με εμένα, γνωρίζεις πολύ καλά πως σε σκέφτομαι όλη μέρα, πως τρελαίνομαι στην ιδέα ότι πιάνεις μ’ αυτά τα χέρια το κάθε κορμί που περνά από μπροστά σου.

Θα ήθελα να μη σπαταλάς τα βλέμματά σου, αυτά τα σπιρτόζικα, από εδώ κι από εκεί, ούτε την αγκαλιά σου στη μια και στην άλλη. Θα ήθελα να τα έχεις όλα αυτά μόνο για εμένα, να τα χαίρομαι εγώ. Αγγίγματα, χάδια, βλέμματα, φιλιά και λέξεις, να είναι όλα μοναδικά δικά μου. Όχι από κτητικότητα ή ζήλια, μα απλώς από λαχτάρα κι επιθυμία.

Εμένα λοιπόν, αν με ρωτάς, θέλω από εσένα τα πάντα σου, ολόκληρο σε θέλω. Θέλω να βυθιστώ στη θάλασσά σου και να μη βγω ποτέ. Σε θέλω ολόκληρο, για εμένα μόνο. Αλλά όσο και να το θέλω, παράλληλα γνωρίζω μέχρι πού μπορώ να σε έχω. Ξέρω τι θέλεις να μου δώσεις. Μπορώ να κατανοήσω τη θέση που κατέχω στην καθημερινότητά σου και δε ζητώ τίποτε περισσότερο απ’ ό,τι μου δίνεις από μόνος σου απλόχερα. Έχω παραμερίσει απ’ την πρώτη στιγμή τις επιθυμίες μου για να μπορέσω να είμαι μαζί σου, όπως με θες εσύ. Να σου δίνω τόσο, όσο μπορείς ν’ αντέξεις.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις

Είναι χείμαρρος αυτά που μου ξυπνάς, που αν σου τα πω όλα, σίγουρα θα σκαλώσεις, μπορεί και να κωλώσεις. Είμαι παιδί, βλέπεις, στην ψυχή και σαν τα παιδιά νιώθω, βλέπω, εμπιστεύομαι, αγαπάω κι ερωτεύομαι. Και εσένα σε έχω ερωτευτεί απ’ την αρχή. Άργησα να το καταλάβω, μα μόλις το σιγούρεψα μέσα μου, στο είπα κιόλας. Ελπίζω να το συγκράτησες, γιατί θα είναι η μοναδική μου εξομολόγηση. Δεν υπάρχει λόγος για άλλη.

Εκτός του ότι τα μάτια κι οι πράξεις μου μιλούν από μόνες τους για το τι νιώθω για εσένα, εσύ δεν κολυμπάς στη δική μου θάλασσα κι ο βυθός σου δεν είναι προσβάσιμος σε εμένα για να σου χαθώ, οπότε εξομολογήσεις σαν κι αυτή περιττεύουν.

Ξέρουμε κι οι δυο να περνάμε καλά παρέα, μακριά από συναισθηματισμούς, με άφθονα πειράγματα, βλέμματα και σεξ. Και όσο επιφανειακά κι αν ακούγονται όλα αυτά, εγώ νιώθω πως κι εσύ για μένα ενδιαφέρεσαι βαθιά, κάποιο κλικ σου έχω κάνει δεν μπορεί.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρκούμαι στις λίγες στιγμές που μου χαρίζεις

Όπως και να ‘χει, η ουσία είναι πως έπρεπε να βρεθούμε εμείς οι δύο. Πόσο υπέροχα με κάνεις να νιώθω! Σημασία δεν έχει, αν το συναίσθημά μου για σένα βρίσκει απόλυτη ανταπόκριση. Σημασία, όμως, έχει που δε μ’ ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Με νοιάζει περισσότερο να σε δω και πάλι, παρά κάθε πότε θα σε βλέπω, κι ας καίγομαι μέσα μου για να σε βλέπω κάθε μέρα.

Με ενδιαφέρει πιο πολύ, πόσο χρόνο θα μου αφιερώσεις, παρά αν αφιέρωσες κι αλλού το χρόνο σου, κι ας ζηλεύω που δεν έχω την ολότητά σου, παρά κομμάτια σου. Σε θέλω μόνο δικό μου, μα μου αρκεί που μου δίνεις ό,τι καλύτερο μου έχεις φυλαγμένο. Ερωτευμένη μαζί σου, μα δε θ’ αναλωθώ να σε διεκδικήσω περισσότερο. Θα ζήσω απλώς στο έπακρον αυτή τη γνωριμία.

Και πού ξέρεις; Ίσως μία μέρα να μ’ ερωτευτείς κι εσύ.

via